Bilder folgen!

    Crataegus = Weißdorn
Theo Brandes
Der Gattungsname ist aus dem griechischem  krataigos = stark, fest, abgeleitet und bezieht sich auf das harte Holz des Weißdorn. Die Gattung umfasst etwa 90 Arten in Eurasien und bis zu 1100 in Nordamerika von denen die meisten dieser botanisch äußerst schwer abgrenzbaren Kleinart in der östlichen hälfte der USA vorkommt. Es sind immergrüne Bäume oder Sträucher  mit meist verdornten Zweigen und einfachen gezähnten oder gelappten Blättern. Eine Zierde sind die weißen, rosafarbenen oder roten Blüten, die in oft auffallendgroßen Schirmtrauben oder Rispen den gesamten Strauch bedecken. Der in den flachen Schalen reichlich angebotene Nektar hat für die Insektenwelt eine große Bedeutung. Ein besonders hoher Wert der Weißdornarten liegt auch in dem sehr attraktiven Fruchtbehang, der vielen Kleinsäuger und Vögeln als Herbst und Winternahrung dient Verwendung finden die Crataegus Arten als kleinkronige, schöne blühende Strassen - und Solitärbäume ebenso wie als robuste Sträucher für Hecken, Vogelschutzgehölz und Mischbepflanzung aller Art. Durch Ihr tiefgehendes Wurzelsystem und ihrer derben Blattstruktur sind sie bestens an Hitze, Trockenheit und vor allem auch an hohe Luftfeuchtigkeit angepasst. Sie ist nicht sehr anspruchsvoll und gedeiht in trocken bis frischen, durchlässigen mehr oder weniger nährstoffreichen, kalkhaltigen Böden

Crataegus laevigata "Paul's Scarlet" = Echter Rotdorn ist ein großbuschiger Strauch oder auch ein kleiner Baum. Er wird 4 - 6m hoch und kann ebenso breit werden. Sein Jahreszuwachs liegt bei ca. 25cm in der Höhe wie auch in der Breite! Der Rotdorn hat bis zu 2,5cm lange Dornen die scharf und dünn sind. Die blüten sind leuchtend karmesinrot und gefüllt. Erliebt sonnige, nicht zu Nährstoffarme mäßig trockene  bis leicht feuchte Standorte. Bevorzugt insgesamt feuchtere, nährstoffreichere Standorte als C.monogyna.  Der Rotdorn ist extrem Frosthart und Stadtklimafest

Crataegus monogyna = Eingrifflinger Weißdorn wächst als aufrechter stark bedornter Strauch oder als kleiner rundkroniger Baum. Ältere Exemplare bilden eine flach gewölbte Krone mit malerisch ausladenden Ästen. Der Weißdorn istim Wuchs stärker als der Rotdorn. Er kann 2 bis 6m hoch werden und alleinstehend wird er manchesmal breiter als hoch. Der Jahreswuchs liegt bei 25-30cm in der Höhe und Breite! Die Blüten sind in weißen Schirmrispen in großer Anzahl im Mai/Juni zu erwarten. Der Weißdorn hat dunkelrote bis 1cm dicke Steinfrüchte - sie sind eßbar aber fad im Geschmack. Der Standort sollte Sonnig bis Halbschatten sein - sonst wie die Art! Der Weißdorn ist ein sehr robustes Gehölz!

 

Crataegus = głóg

Nazwa rodzaju pochodzi z greckiego “krataigos” co oznacza silny, stały i tyczy się twardego drewna głogu. Rodzaj ten obejmuje ok 90 gatunków w Eurazji i aż do 1100 w Ameryce Północnej, z czego większość tego botanicznie ciężkiego do rozgraniczenia „mniejszego” gatunku występuje we wschodniej części USA. Są to wiecznie zielone drzewa bądź krzewy, których gałązki mają często kolce, proste uzębione albo zgałganione liście. Ozdobą są białe, różowe albo czerwone kwiaty, które pokrywają często demonstracyjnie duże grona baldaszkowe albo wiechliny cały krzew. Ten bogato oferowany nektar w płaskiej łupinie ma duże znaczenie dla świata owadów. Szczególnie duży walor gatunków głogu to bardzo aktrakcyjne owoce, które służą wielu małym ssakom i ptakom na jesień i zimę jako pożywienie. Rodzaje Crataegus znajdą zastosowanie jako małokoronne, ładnie kwitnące ulice i pojedyncze drzewa jak również jako rubaszne krzewy dla żywopłotów, roślin drzewiastych, w których ptaki znajdują schronienie. Przez ich głęboko sięgający system korzeni i ich szorstką strukturę liścia dobrze wpasowują się w upał, suszę ale przede wszystkim wysoką wilgotność powietrza. Głóg nie jest bardzo wymagający, rośnie od suchej po świeże, mniej lub bardziej przepuszczalne, bogate w składniki odżywcze, wapienne ziemie.

Crataegus laevigata "Paul's Scarlet" prawdziwy głóg czerwony jest dużym krzewem albo też małym drzewkiem. Rośnie do 4-6m i może być tak samo szeroki. Jego wzrost roczny to ok 25 cm wysokości ale również szerokości! Głóg czerwony ma do ok 2,5 cm długie kolce, które są ostre i cienkie. Kwiaty są świecące na czerwony karmazynowy i są pełne. Roślina ta kocha słoneczne, niezbyt ubogie w składniki mineralne, średnio suche aż po lekko wilgotne ziemie. Preferuje ogólnie wilgotniejsze, bogatsze w składniki mineralne miejsca niż C.monogyna. Głóg czerwony jest ekstremalnie odporny na mróz i klimat miasta.

Crataegus monogyna = głóg jedoszyjkowy wyrasta na prosty, silnie ukolcowiony krzew albo na małe drzewko z okrągłą koroną. Strasze egzemplarze tworza płaską, wypukłą koronę z malowniczo rozłożystymi gaziami. Głóg ten rośnie mocniej niż głóg czerwony. Możemy oczekiwać dużej ilości kwiatów w białych gronach baldaszkowych na przełomie maja/czerwca. Głóg posiada ciemnoczerwone pestkowce do 1cm grubości- są jadalne ale mdłe w smaku. Miejsce powinno być słoneczne po półzacienione. Głóg to bardzo wytrzymałe drewno!


 

Bestandsliste Laubgehölz Nadelgehölz Formgehölz Obstbäume Impressum