Cornus alba = Weißer od. Tatarischer Hartriegel ist ein mittelhoher bis hoher Strauch, der in der Jugend breit aufrecht und im Alter mit bogig niederliegenden, sich bewurzelnden Zweigpartien heranwächst. Er wird 3 bis 4m hoch und breit! Er kann in zusagender Wassernähe große, zusammenhängende Flächen bilden. Die jungen Triebe sind blutrot, älteres Holz rotbraun bis olive - braun. Die Rindenbilder sind sehr attraktiv. Cornus Alba ist Sommergrün mit lebhaft grünen Blättern, unterseits bläulich. Die Blüten sind gelblichweiß in 3 bis 5cm großen Trugdolden im Mai. Die Früchte sind weißlich bis hellblau, rund und Erbsengroß Der Standort sollte Sonnig bis halbschattig sein. An den Boden stellt er keine besonderen Ansprüche und toleriert auch trockene Pflanzplätze - bevorzugt aber feuchte Böden - Cornus alba ist kalkverträglich Durch scharfen Rückschnitt erzielt man wieder schöne rote Triebe. Cornus alba hat ein hohes Ausschlagvermögen.

Cornus alba "Kesselringii"  ist ein hoher Strauch - die Grundtriebe wachsen straff aufrecht und sind wenig verzweigt. DAs Gewächs kann 3 bis 4m hoch werden und im Alter ebenso breit. Die Rinde ist schwarzbraun Sonst wie bei den anderen Arten.

Cornus alba Sibirica  ist ein mittelhoch wachsender Strauch und kjann bis 3 m hoch und im Alter auch 3m breit werden. Die Rinde ist Korallenrot und besonders bei seitlichem Lichteinfall von intensiver Leuchtkraft. Cornus alba Sibirica ist sehr zierend! Rest wie bei den anderen Arten

Cornus alba Spaethii = Gelbbunter Hartriegel ist ebenfalls ein mittelhoher Strauch bis 3m hoch und breit. Die Rinde ist dunkelrot. Er hat sommergrüne Blätter die 4 bis 8cm lang sind. Die Austriebe sind braunorange bis mattrot. Der Blattrand ist sehr schön maisgelb bis hellgelb. Rest wie bei den anderen Arten

Cornus kousa = Japanischer Blumen Hartriegel.  Wie der Name schon sagt stammt das Gewächs aus den Bergwäldern von Honshu, Shikoku und Kyushu. Japan und auch in Korea. Er sit ein großer eleganter Strauch mit Vasenförmig gestellten Hauptästen und etagenartig angeordneten Zweigpartien. Er kann bis 6m hoch und 4bis 5m breit werden. Die Blüten sind grünlichgelbe Köpfchen die umgeben sind von 4 großen weissen Hochblättern die bis zu 8,5cm breiten Blüten erscheinen Ende Mai bis Juni - etwa 3 Wochen nach C.florida. Die Früchte sind Himbeerartig, rosa etwa 2cm dick und sehr attraktiv. Ein frischer sandig humoser - saurer bis beutraler genügend nahrhafter Boden ist erwünscht, Staunässe und Kalk sollte man meiden. Cornus kousa verträgt auch mäßig trockene Böden und verträgt insgesamt mehr trockenheit als die anderen Arten der Cornus

Cornus stolonifera "Flaviramea" = Gelbholz-Hartriegel. Ist im westlichem und östlichem Nordamerika auf feuchten Böden entlang der Wasserläufe und in den Seengebieten beheimatet. Es ist ein Aufrechter Strauch mit schleppenartig auf dem Boden aufliegenden Zweigpartien, auf zusagenden Standorten breitet sich der Strauch durch bewurzeln der Bodentriebe rasch aus. Die größe beträgt 1,5 bis 3m und im Alter meistens genauso breit. Die Rinde ist leuchtend hellgrüngelb und besonders im Winter auffallend und sehr zierend. An den Standort stellt er keine besonderen Ansprüche und er toleriert alle Böden von schwachsauer bis alkalisch, liebt aber mehr feuchte Standorte. Er ist absolut Frosthart, Stadtlimafest und hat einen hohen Ausbreitungsdrang auf zusagenden Standorten. Kann in Staudenpartien lästig werden - verträgt Überschwemmungen recht gut.

Rodzaj Cornus L. obejmuje około 45 gatunków, których obszar rozpowszechnienia to głównie strefy północne umiarkowane. Są to zwykle zrzucające liście na zimę krzewy i drzewa, okazjonalnie również byliny. Większość białych kwiatów pojawia się w podbaldach, główkach albo przy kwiatowych dereniach z bardzo aktrakcyjnymi podsadkami. Dla użytkowników roślin, rodzaj Cornus jest bardzo znaczący, ponieważ zawiera szereg ważnych gatunków z bardzo różnorodnymi możliwościami wykorzystania.

Cornus alba= biały albo tatarski dereń osiąga średnio duże bądź duże rozmiary jako krzew, który za młodu szeroko pionowo a jako dojrzały z łukowo nisko położonymi, ukorzeniającymi się partiami gałązek. Osiąga on wysokość i szerokość od 3 do 4m! W dogodnym wodnym położeniu utworzyć może duże, połączone ze sobą płaszczyzny. Młode pędy są krwisto-czerwone, starsze drewno jest czerwono-brązowe po kolor oliwkowo-brązowy. Zdjęcia kory sa bardzo aktrakcyjne. Cornus alba zrzuca liście na zimę; ma liście o kolorze żywej zieleni a spód zaniebieszczony. Kwiaty są zółtawo-białe z 3 do 5 cm wierzchotkami w maju. Owoce białe po jasnoniebieskie, okrągłe i wielkości groszku. Miejsce ich powinno być słoneczno-półzacienione. Nie stawia wymagań co do ziemi i toleruje również suche miejsca. Woli jednakże wilgotne podłoże. Cornus alba jest odporny na wapno. Przez ostre podcięcie osiągnąć można ponownie piękne czerwone pędy. Cornus alba ma wysoką zdolność odrastania.

Cornus alba “Kesselringlii” jest wysokim krzewem-przyziemne pędy rosną prężnie do góry i mają mało gałęzi. Roślina ta może osiągnąć od 3 do 4 m wysokości a w wieku dojrzałym być równie tak szeroka. Kora jest czarno-brązowa, tak jak w przypadku innych rodzaji.

Cornus alba Sibirica  jest krzewem o średniej wysokości, może urosnąć do 3 m a w wieku dojrzałym osiągnąć taka sama szerokość. Kora jest koralowo-czerwona i szczególnie przy bocznym świetle o intensywnej sile świecenia. Cornus alba Sibirica jest bardzo ozdobny!

Cornus alba Spaethii jest również krzewem o średniej wielkości o max wysokości i szerokości 3m. Ma liście zrzucające na zimę, których długość to od 4 do 8 cm. Kiełki są brązowo-pomarańczowe po matowo-czerwone. Brzeg liścia posiada kolor bardzo ładnego zółtego-kukurydzianego po jasną żółć.

Cornus kousa. Zgodnie z nazwa roślina pochodzi z górskich lasów Honshu, Shikoku i Kyushu, Japonii jak też Korei. Jest to elegancki krzew z głównymi gałęziami ustawionymi w formie wazonu i piętrowo uporządkowanymi partiami gałązek. Może osiągnąć wysokość 6 m a szerokość od 4 do 5 m. Kwiaty to zielono-żółte główki, które otoczone są czterema dużymi, białymi podsadkami. Te do 8,5 cm szerokie kwiaty pojawiają się od końca maja do czerwca- ok 3 tygodni po C.florida. Owoce są malinopodobne, różowe, ok 2cm grube i bardzo atrakcyjne. Zalecana jest świeża, piaszczysta, próchnicza po kwaśną żyzna ziemia. Powinno unikać się zalegającej wody i wapna. Cornus kousa znosi również średnio suche ziemie i w sumie wytrzymuje więcej okresów suszy niż inne rodzaje Cornus.

Cornus stolonifera "Flaviramea". Jej ojczyzną jest zachodnia i wschodnia Ameryka Północna, wilgotne ziemie wzdłuż cieków wodnych i obszarów jezior. Jest to prosty krzew z wleczącymi się po ziemi partiami gałązek. Na dogodnych obszarach rozprzestrzenia się szybko przez ukorzenienie pędow. Wysokość krzewu to od 1,5 do 3m, co w wieku dojrzałym charakteryzuje jego szerokość. Kora jest świecąca na odcień jasno zielono-żółty i na zimę szczególnie rzucająca się w oczy, ozdobna. Krzew nie stawia żadnych wymagań co do miejsca, toleruje każdą ziemię od słabo-kwaśnej po alkaiczną, kocha jednak bardziej wilgotne położenia. Jest absolutnie odporny na mróz, klimat miasta i ma dużą potrzebę rozprzestrzeniania się na dogodnym miejscu. W partiach bylin może być uciążliwa- znosi całkiem dobrze powodzie.